12 maart 2015

Hoe gaat het? (II)

Geplaatst in: baby, moederschap

Omdat de vorige persoonlijke update in de smaak viel heb ik voor het blog van vandaag wederom een persoonlijk stukje getypt. Meer weten en lezen? Klik dan snel verder.

Vriendschap

Zoals ik in de laatste plog al schreef, kreeg ik afgelopen vrijdag bezoek vanuit het verre Zuiden des lands. Hoewel Laura en ik elkaar echt al jaren kennen en al een paar keer ‘ontmoet’ hebben, dateerde ons laatste afspraakje alweer uit het spreekwoordelijke jaar nul en was het dus echt weer eens tijd voor een nieuwe date. Ook al is er sinds onze laatste ‘Tot snel!’ natuurlijk veel veranderd – ik heb I., Laura woont inmiddels samen met vriend M., we hebben collegejaren afgerond en werkervaring opgedaan en dan is er ook nog het bloggen dat ons al heel lang met elkaar verbindt – na de eerste ‘Hoi, ben je er al?’ merkte ik dat het helemaal niet vreemd aanvoelde om elkaar na ruim 2 jaar weer eens te zien. Eigenlijk gingen we heel gemakkelijk verder waar we zo’n 2 jaar geleden in een heel koude januarimaand waren geëindigd.

Wat dat betreft kan ik me soms erg verbazen over de kracht van het digitale tijdperk, want het zijn al lang niet meer de face-to-face contacten die tot vriendschappen uit hoeven te groeien. En dat iemand daar zelfs een reis van ± 3 uur voor over heeft vind ik daarom heel bijzonder, temeer omdat je (ik) het soms van vrienden of familie die je in principe meer nader staan niet meer hoef(t) te verwachten. Hoewel ik van dat laatste soms (oprecht) heel sikkeneurig kan raken, koester ik de momenten die het tegendeel bewijzen dus des te meer.

Ook dichter bij huis zit het met de online contacten en (beginnende) vriendschappen wel snor. Zo sprak ik een paar weken geleden samen met vriendin O. af om met multiculti foodblogger Madelon en haar zoontje te gaan lunchen en heb ik er een wandeling van een uur voor over om weer in mijn oude buurtje te belanden en daar met mijn moeder en/of oud-buurmeisje thee te leuten of Facebookprofielen onder de loep te nemen. (Volwassen vrouw en moeder of niet: sommige puberale dingen blijven gewoon leuk.)

Privé en Baby
Ik moet er helaas (weer) aan geloven, die veelbesproken sprongetjes in de ontwikkeling van een baby. Ongeveer 3 weken geleden leken hemel en aarde te vergaan, omdat mijn lieftallige zoon duidelijk niet lekker in zijn vel zat en dit 2 volle dagen met veel snikken (zonder grimlachjes, inkoppertje) kenbaar probeerde te maken. Eerlijk is eerlijk: bloggen en baby’s opvoeden oogt misschien wel als een leuke titel voor een nieuwe chicklit; in de praktijk is het soms net even wat minder praktisch uitvoerbaar en moet ik het eerstgenoemde soms met pijn in mijn hart op een veel lager pitje zetten. Maar ach, gelukkig hebben we het hier over een momentopname en een fase waaraan ook wel weer een einde komt!

Huis
Met het naderende voorjaar en de reclamefolders die er stilletjes op hinten dat ik de lente in en om het huis moet halen, beginnen mijn handen steeds meer te jeuken om huis en tuin aan te pakken. De eerste bloembollen die aan de (vr)eetaanvallen van de konijnen hebben weten te ontkomen, komen uit de grond omhoog en ook de tuinverlichting lijkt het ’s avonds steeds vaker te doen. Omdat ik het afgelopen jaar maar even van het tuinieren heb kunnen genieten (lang leve de buurkatten als je zwanger bent!) kan ik dus niet wachten op het moment dat het (steeds) warmer wordt en ik de bloempotten- en bakken weer mag vullen, het tuinhek aan een verfbeurt mag onderwerpen en in een leuke zithoek mag gaan investeren. Ik heb immers wat in te halen. Dan rest mij alleen nog het strikken van een peloton handige medemensen die bereid zijn om mijn volledige tuin af te schermen en ik dank je de hele zomer met producten uit mijn toekomstige moestuin. Nog tuintips, iemand?

Dat was ‘m weer even voor vandaag. Heb je vragen of opmerkingen, vergeet dan niet om deze als reactie op dit blog achter te laten.

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reply Elisa 24 maart 2015 at 11:26

    Tuintips voor je moestuinnieren, hou dan mijn website in ge gaten hihi :)

    • Reply Olga 24 maart 2015 at 11:59

      Leuk, ik heb net even op je blog gekeken. Even zoeken naar je moestuintips dan maar! :)

  • Reply Paul 18 maart 2015 at 18:53

    Leuk hè, als vriendschappen zo sterk zijn dat je na een jaar moeiteloos de draad weer kunt oppakken!

  • Reply Manon 12 maart 2015 at 09:07

    Oh beh die sprongetjes. En inderdaad die tandenfase! Vreselijk voor ons, maar nog zieliger voor de kinders :( Ik krijg ook helemaal zin om de tuin onder handen te nemen haha.

  • Reply Saskia 12 maart 2015 at 08:28

    Mijn moeder gaat van de zomer met pensioen en houdt van tuinieren ;).

  • Reply Vlienelien 12 maart 2015 at 08:13

    Oh lekker wroeten in de tuin! Daar heb ik ook zin in :) Wij hebben na 3 jaar eindelijk de tuin een beetje op orde, maar het grasveld blijft een dingetje.. Wat een gedoe is dat!
    Samen tuinieren met moeders is gezellig :) een tipje dus.

  • Laat een reactie achter