24 maart 2015

Hoe gaat het? (III)

Geplaatst in: baby, moederschap

Omdat het bijhouden van wekelijkse dagboekstukjes en/of fotoblogs niet voor me lijkt te zijn weggelegd, plaats ik elke week een korte, persoonlijke update. Heb je de voorgaande posts met plezier gelezen? Lees dan snel verder. 

Blog
In het blog van een paar dagen geleden hebben jullie kunnen lezen dat het hier blogtechnisch niet meer zo goed liep als voorheen en omdat ik normaal gesproken graag (en veel) schrijf, heb ik die situatie als een behoorlijke ‘pain in the ass’ ervaren. Het bloggen kwam daarmee op het spreekwoordelijke lagere pitje te staan, omdat ik voornamelijk achter de schermen aan het werk was. Gelukkig heb ik deze alinea in de tussentijd aan mogen passen, want daar waar ik gistermiddag nog schreef dat het blog nog steeds niet naar behoren werkt, doet dit het thank God nu wel weer. De nodige back-ups voor het geval dát staan ook her en der verspreid geparkeerd en ik durf wel te stellen dat ik mijn lesje wat betreft het lukraak weggooien van plugins geleerd heb. Zo bleek het bijvoorbeeld niet erg slim te zijn om de plugin waarmee ik al jaren de reactie op dit blog beheer te verwijderen, omdat ik er een potentiële boosdoener in zag. Maar goed, alles loopt weer als een trein en omdat Google nog steeds een goede vriend blijkt te zijn heb ik ook alle oude plugins en andere onmisbaarheden aan dit blog kunnen toevoegen.

Dat ik de nodige archieven gekopieerd en veilig gesteld heb, betekent ook dat ik een aantal zaken uit het verleden achter me kan laten. Foto’s en blogs die ik graag wilde bewaren en voor het lezerspubliek beschikbaar wil houden, staan nog altijd in het archief, terwijl schrijfsels van mijn achttienjarige hand op privé zijn gezet. Want ja, sinds ik in februari 2008 de eerste HTML-codes voor dit blog in een document opmaakte, zijn er heel wat blogs gepubliceerd. En hoewel moeilijk te ontkennen valt dat ik ooit over mijn eindexamens gebogen heb gezeten of liefdesverdriet heb gehad, mogen die berichten een stille dood sterven.

Op pad
Het afgelopen weekend reed ik zo’n 150 kilometer op en neer met baby I. naast me in de auto. Toen ik dat een paar weken geleden voor het eerst bestloot te doen heb ik natuurlijk wel even verkrampt achter het stuur gezeten, maar gelukkig voelt dat inmiddels al een stuk vertrouwder aan. Niet dat ik nu ineens met het grootste plezier ‘even’ op de snelweg invoeg, maar het idee is er.

Samen met I. en zo’n beetje alle belangrijke benodigdheden vertrok ik namelijk op zaterdag richting Leeuwarden om daar een heuse babyshower bij te wonen. Heel leuk en tegelijkertijd ook bijzonder om zo’n intieme gebeurtenis – je ‘viert’ toch met een voor jou speciaal gezelschap de nabije komst van je baby – van dichtbij mee te mogen maken. I. viel in goede aard bij het gezelschap en het gezelschap leek ook baby I. wel te bevallen. Want zo klein als hij is, heeft I. zich al tot ware charmeur ontpopt. Zo lacht hij namelijk naar elk vrouwelijk gezelschap en neemt hij probleemloos op elke (dames)schoot plaats. Hoewel dat charmante later in zijn ontwikkeling misschien wat gecorrigeerd zal moeten worden – ;) – vind ik het op dit moment maar wat fijn (en handig!) dat ik deze allemansvriend op elk moment van de dag uit handen kan geven. De toekomstige ouders konden het voorproefje in ieder geval wel waarderen!

Gênante blogs uit het verleden of spannende eerste keren met een baby in de auto: iets waar jij je in herkent?

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

9 reacties

  • Reply MissThing 29 maart 2015 at 09:23

    Wat goed dat je zo’n stuk met je uk hebt gereden. Dat vond ik zelf ook altijd erg spannend. Ik wilde zo’n sticker met ‘baby on board’ .. uiteindelijk niet gedaan. En het went hoor. Nu hoor ik heel de reis; auto auto auto.

    Fijn dat je even lekker heb bij kunnen tanken! Dat heb je zeker de eerste maanden weleens nodig. En je blog ziet er mooi uit!

  • Reply annouska 26 maart 2015 at 18:50

    Ah ik lees de blogjes in verkeerde volgorde en zie nu wat het probleem is. Fijn dat het opgelost is en ook fijn dat je een beetje je draai vind met de lange auto rit. Lijkt mij inderdaad heel spannend, maar het is ook wel fijn om er even uit te zijn denk ik. Zo kan je lekker even opladen.

  • Reply Malou 25 maart 2015 at 19:03

    De eerste keer rijden viel mij eigenlijk heel erg mee! Ik mocht 6 weken niet autorijden door de keizersnee, maar daarna vond ik het niet echt eng gelukkig.

  • Reply Paul 25 maart 2015 at 15:48

    Ik heb mijn complete blog van vroeger verwijderd. Daar schreef ik toch iets te persoonlijk!

  • Reply Tineke 25 maart 2015 at 06:45

    De eerste keer rijden met een baby in de auto viel me heeeeeeel erg mee. Was stiekem vergeten dat ze ook nog in de auto zat! M’n vriend moest me er even aan herinneren om langzamer door de bochten te gaan voor dat arme kind ;)

    • Reply Olga 25 maart 2015 at 07:09

      Om hier de wijk te kunnen verlaten ben ik door een straat gereden die echt overal verkeer van rechts op voorrang had staan, maar waarbij je niks aan kunt zien komen omdat er grote bomen en struiken voor die kruispunten staan. Dat vond ik wel eng hoor, want dat kwam toch bij de kant vandaan waar je de auto het eerst raakt bij een botsing. Net de plek waar hij lag te slapen, brr..

  • Reply Bibiane 25 maart 2015 at 06:08

    Ja de nachtmerrie van het rijden…. Denk dat iedereen op de weg mijn huidige slakkengang wel haat :)

    • Reply Olga 25 maart 2015 at 07:12

      Ik betrap me erop dat ik soms naar 90 afzak, terwijl 130 op zo’n weg het maximaal toegestane is.. Ik geef dan wel weer gas, maar merkte duidelijk verschil in rijden toen ik laatst weer eens alleen achter het stuur zat en I. bij zijn oma sliep. Het want, ooit :’)

      Hoe gaat het met jou en de mooie dame? X

  • Reply Dina 24 maart 2015 at 23:48

    Aaah even spannend, om voor het eerst met baby I. te rijden. Dat kan ik me erg goed voorstellen.

  • Laat een reactie achter