12 januari 2016

Personal: Even niet

Geplaatst in: persoonlijk

12 januari 2016 - Personal Even Niet

Dat bloggen toch wel één van mijn favoriete hobby’s is, merk ik pas echt op de momenten dat ik het even niet kan doen. Op dagen dat I. niet te genieten is en voortdurend in mijn benen hangt, bijvoorbeeld, maar ook op avonden als deze wanneer mijn laptop het niet meer doet en ik nog tussen hoop en vrees in leef. Want code rood zou in dit geval wel een heleboel tranen betekenen.

Dit schreef ik een paar avonden geleden en man, wat voelde ik me ineens incompleet zonder laptop bij de hand om iets op weg te tikken. Want sliep mijn kind eindelijk eens op tijd (en ook nog redelijk door), was er daar het zwarte gat waar ik met mijn vrije tijdbesteding in kletterde. Over First World Problems gesproken, poeh!

Maar geen laptop bij de hand betekende wel dat ik ineens zeeën van tijd overhield voor andere dingen. Leuke dingen, praktische dingen en daarom kan ik nu met gepaste trots vertellen dat ik inmiddels een heleboel punten van mijn denkbeeldige to do-list af heb kunnen strepen. Gelukkig kon ik vanavond even achter de computer in m’n ouderlijk huis duiken en de stilte verbreken. Liefhebbers van kneuterige blogs kunnen hun hart daarom wel weer op vandaag. En anders staat er later deze week vast wel weer iets online waar jij blijer van wordt. Komt ‘ie:

  • Vroeg op bed gaan.
  • Een boek uitlezen.
  • Een sportbroek kopen.
  • Schoonmaakmiddelen inslaan.
  • Het huis poetsen.
  • De vloer dweilen.
  • Alle kaarten opbergen.
  • De verlate fiets in de achtertuin aan het grofvuil doneren.

Op de vrijdagavond dook ik al vroeg op bed met het plan veel te gaan lezen. Maar de intentie hebben om vroeg te gaan slapen (en dus daadwerkelijk te gaan lezen) pakt in mijn geval vaak anders uit. Niet omdat ik alsnog besluit om tien andere dingen te gaan doen, maar omdat ik inmiddels de kunst van het in slaap wiegen van mijn zoon tot Olympisch niveau heb verheven. Noem het verlatingsangst, het verwerken van prikkels of doorkomende tanden; hier zorgen ze in ieder geval voor veel verdriet midden in de nacht. (En voor weinig slaap bij ondergetekende, maar hé: dat trekt wel weer bij.)

Na een kort nachtje was daar de zaterdag. Want slapen met een kind op je hoofd doet nou eenmaal geen wonderen voor je nachtrust. Maar goed. We hadden een date in het centrum waar ik onder andere mijn eerste sportbroek kocht. Ook dat is een ding (lees: een voornemen) dat al wat langer op mijn lijstje staat, maar waar ik alleen met I. niet snel aan begin. Je zal net zien dat ik daar net met één been in zo’n broek gehesen sta en dat hij het op een brullen zet. Dreumesmensen, ze zijn niet te voorspellen.

Op zondag bleek mijn laptop definitief kaduuk. Dat vond ik op zijn zachtst gezegd natuurlijk heel erg stom, maar troostte mezelf met de gedachte dat ik gelukkig van een heleboel dingen wel een back-up heb kunnen maken. Omdat er zich in het centrum wel een paar computerwonderen ophouden, besloot ik om nog niet op te geven, wonderen een kans te geven en er alsnog een mooie zondag van te maken. En dat lukte.

Het voordeel van een kind dat ’s nachts niet al te best slaapt, is dat het overdag wel een paar uur gevloerd is. En over vloeren gesproken? Die zijn dus weer blinkend schoon. Het kost dan wel even een middag op je knieën, maar met muziek op en die nieuwe sportbroek aan voelde het eigenlijk gewoon aan als work-out in de woonkamer. Laat die abs maar komen hoor! Mijn huis ruikt in ieder geval weer naar citrusvruchten en in de putjes woont geen pluis meer. En die fiets? Oude liefde roest wel degelijk en in dit geval al ruim twee jaar in mijn achtertuin. Dus onder het mom ‘Een nieuw jaar, nieuwe kansen’ zwaaide ik diezelfde middag nog al het oud ijzer uit. Opgeruimd staat netjes.

Op maandag bracht ik m’n laptop weg en gelukkig werd ik vandaag al met goed nieuws gebeld. Want wonderen bestaan en dat houdt in dat waarschijnlijk een groot deel van mijn bestanden (nog) niet verloren is gegaan. Ach, als ik m’n studiemateriaal en foto’s van I. maar weer in handen heb. Daar offer ik een week kunnen bloggen met liefde voor op.

Hoe was jouw weekend? Wil het een beetje vlotten met de goede voornemens en fitgirls onder jullie?

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

10 reacties

  • Reply Annouska 19 januari 2016 at 21:20

    Ah ja je beseft eigenlijk pas als je iets niet hebt, hoe vaak je het eigenlijk gebruikt. Gelukkig heb je genoeg andere taken en leuke dingen kunnen doen en kan je dat weer afstrepen. Maar ik ben blij dat je weer terug bent!!

  • Reply Vlijtig Liesje 15 januari 2016 at 11:01

    Vervelend van je computer zeg! Ik loop elke dag hard, dus dat gaat goed.

  • Reply Els 13 januari 2016 at 21:03

    Wat balen van je computer! Niet fijn zeg! gelukkig heb je de bestanden kunnen reden. Pfff, een week niet bloggen, gelukkig zou ik wat vooruit kunnen knutselen ;-). Ik zou wel veel andere blogs missen!

    • Reply Olga 14 januari 2016 at 20:03

      Ik kon ‘gelukkig’ wel via mijn telefoon bij lezen en dat heb ik wel gedaan, maar qua reageren is het toch minder fijn en je mist de interactie wat betreft de e-mails. Ik vind het namelijk heel leuk om tussendoor een antwoord op een blog te mogen ontvangen en er dan snel op te reageren. Dat kreeg ik nu natuurlijk niet mee en dan bloedt het direct zo dood. Jammer. Maar ben ook wel heel bij dat alles het weer doet en dat er weinig verloren is gegaan. :)

  • Reply Wanda 13 januari 2016 at 19:11

    Noodgedwongen even offline zijn doet wonderen voor al die dingen die anders maar blijven liggen! Zo zat ik vorige week noodgedwongen 3 dagen thuis vanwege de ijzel en hoewel ik best wel veel online was, had ik ook ineens zeeën van tijd om bepaalde klusjes, zoals het maken van een fotoboek van onze trip naar Normandië, af te ronden. Hopelijk krijg je je bestanden en je foto’s van I. weer terug!

    • Reply Olga 14 januari 2016 at 20:04

      Goed nieuws! Want gistermiddag heb ik mijn laptop weer opgehaald en er kon heel veel van de oude harde schijf gered worden. Dus mijn foto’s en belangrijke bestanden heb ik nog gewoon terug. Super fijn is dat. X

  • Reply Shan 12 januari 2016 at 22:19

    Ik had geen goede voornemens dit jaar, dus dat is op zich lekker relax hihi (ik let toch al met regelmaat op mijn levensstijl dus vond het niet zo nodig).

    Maar erg is dat hè, opeens beseffen hoe erg je je computer mist. Ongelooflijk ingehecht in ons leven zijn al die high-tec dingetjes van tegenwoordig. In ieder geval erg fijn voor je dat veel van je bestanden er nog zijn, want dat is wat onze computers vandaag de dag zo onmisbaar maakt.
    x

    • Reply Olga 14 januari 2016 at 20:07

      Het suffe was dus dat ik net besloten had om weer eens een back-up van mijn bestanden te maken, omdat ik mijn telefoon wilde legen en alles een beetje traag werd. En net tussen het verhuizen van de ene naar de andere kamer in is mijn harde schijf kapot gegaan en kon ik helemaal niks meer. Maar zoals je hebt kunnen lezen in de andere reacties heb ik de meeste bestanden weer terug kunnen krijgen. Nu snel weer een echte back-up maken en dan hopen dat het voorlopig goed blijft gaan met mijn nieuwe harde schijf in mijn laptop. Poeh, dat was me het weekend wel ja. :( X

      • Reply Shan 14 januari 2016 at 22:00

        Dat is al helemaal lullig. Ik ken het gevoel hoor. Ik wilde op een zekere dag weten wie nou eigenlijk de moeder is van Angelina Jolie, want van haar vader weet ik het wel. Nou, ik dus op een plaatje geklikt bij Google Afbeeldingen en toen heb ik haar gezien. Was wel het laatste wat ik zag want toen werd mijn beeld zwart en kwam er opeens een venstertje tevoorschijn: “Er zijn 146.231 (of iets in die richting) bestanden van uw computer gewist.” Alles, maar dan ook ALLES weg! Heeeel pijnlijk :(

        Stomme Angelina Jolie ook! Hahaha

  • Reply Bianca Schrijft 12 januari 2016 at 22:07

    Het starten met afvallen de shit naar fit challenge is hier uitgesteld, maar mijn weekend was zeer geslaagd. Lekker naar de ijsbeerden in Zwolle geweest. Wat is dat mooi. Verder lekker gewinkeld en mezelf verwend met nieuwe spullen. Balen van je laptop. :(

  • Laat een reactie achter