15 februari 2016

De Mommy Wars (Tag!)

Geplaatst in: blogs en tags, moederschap

De Mommy Wars

In het land der die hard bloggende mamma’s gaat hij al een tijdje mee: de Mommy Wars-tag. En omdat ik het weer eens tijd vond zijn om mijn mening te ventileren, heb ik hem ook voor jullie (en mijzelf) ingevuld. Dat, en nog een kleine aanvulling lees je in het blog van vandaag. Enne: make love, not war. Peace.

Moeders die elkaar virtueel de hersens inslaan, omdat de ene keuze de andere niet is. Toen ik zwanger was en het wijde web eens raadpleegde, schrok ik daar dan ook behoorlijk van. Kijk, er zijn dingen waarbij ik me heel goed voor kan stellen dat ’t stof tot nadenken oplevert, maar iemand lui noemen omdat er altijd potjesvoeding op tafel staat of slecht omdat er nooit borstvoeding gegeven is, vind ik naar. En bovendien lijkt mij dat ook niet helemaal terecht.

Dat je andersom je twijfels hebt bij het (stug) door blijven roken tijdens een zwangerschap vind ik wat dat betreft iets meer op zijn plek, maar hee: ik ben geen hulpverlener. Toch vind ik de meeste discussiepunten peanuts vergeleken bij de keuzes die ik zelf aan anderen heb moeten verantwoorden. Want ben je namelijk zwanger én alleenstaand, dan lijk je ook je halve kennissenkring uit te moeten leggen waarom je niet voor een abortus hebt gekozen. En waarom ik dat niet gedaan heb? Wel, omdat ik net als elke amoebe net zo dankbaar was (ben!) voor het feit dat ik wel een gezond kind op de wereld heb mogen zetten. En omdat het ondergaan van een abortus niet hetzelfde is als even je haar laten knippen of nagels laten lakken bij die ene salon in het winkelcentrum. Maar dat wordt helaas vaak onderschat..

Maar goed, de vragen dus.

Geef jij je kind borst- of flesvoeding?
I. heeft vanaf het eerste moment lekker uit een fles gedronken, en ik zeg bewust ‘lekker’, omdat ik er altijd een heel tevreden baby aan overgehouden heb. In den beginne wilde ik nog wel voor het geven van borstvoeding gaan, maar omdat het gewoon niet mijn ding is en ik geloof dat je productie gewoon drol wordt als je er niet volledig achter staat, heb ik mijn voorkeur van borst- naar flesvoeding laten veranderen. Daar heb ik geen spijt van gekregen en bovendien was het me ook niet waard om er van tevoren zo tegenop te zien. Ook het alleen zijn speelde hier wel een rol. Ik wilde namelijk graag het zorgen voor en voeden van I. optimaal met de mensen in mijn kleine netwerk delen. Flesvoeding was daarom ook vele malen praktischer voor mij.

Slaapt je kind bij jou in bed, of heeft hij/zij een eigen bed?
Wij zijn van alle markten thuis wat betreft het (samen) slapen. De eerste twee maanden heeft I. naast mijn bed in een wieg geslapen, maar ook wel eens ingebakerd naast mij in bed of bovenop me. Omdat ik echter niet rustig kon slapen van het gepruttel en gesnurk van mijn baby en met name ’s nachts, heb ik hem rond februari vorig jaar naar zijn eigen kamer verplaatst. Eerst overdag, maar ook snel ’s nachts en dat ging prima. Ik heb er in ieder geval nooit een gebroken moederhart aan overgehouden.

Daarna heb ik maandenlang zonder kind in de buurt geslapen, tot het onrustige slapen geïntroduceerd werd en ik soms urenlang met een slapend kind op mijn arm rondliep. Dat werd me zonder back-up in de nachten te gortig en na wat puzzelen en testen heb ik besloten om I. wel eens bij me in bed te laten slapen. En zo zien mijn weken er tegenwoordig uit. Ach, het heeft ook wel wat. En bovendien heb ik eindelijk weer eens een leuke man naast me liggen slapen. 

Gebruik jij wasbare luiers of koop je ze kant-en-klaar bij de drogist of supermarkt?
Altijd kant-en klaar bij de drogist, maar niet omdat ik het hergebruiken van luiers afkeur. Wanneer je doorhebt hoe het ritme  qua grote en kleine boodschappen van je kind in elkaar steekt, kun je de plastic luiers best met een wasbare afwisselen. Ik sta er in ieder geval wel voor open en denk oprecht dat het soms beter is. Qua merken koop ik vaak bij de Aldi of Albert Heijn, maar dat heeft voornamelijk met het winkelgemak te maken. En de verhouding tussen de prijs en het aantal luiers speelt ook een grote rol. (Tip: maat 4 of 4+ bij Aldi is verreweg het goedkoopst voor het meeste aantal luiers. Dat wisselt tussen de 78 en 84 luiers als ik me niet vergis.)  

Uitsluitend houten speelgoed of V-tech?
Er bestaat meer speelgoed dan alleen deze twee uitersten en ik heb dan ook van allebei iets in huis. Als je vroeger altijd trouw met Barbies en andere plastic spullen gespeeld hebt, is het een beetje suf om alles wat niet van hout is uit je woning te bannen zodra je zelf een kind op de wereld hebt gezet. Wel ben ik niet heel dol op speelgoed dat geluid maakt, maar dat komt vooral omdat je het volume ervan niet kunt regelen. ’s Ochtends rond half zes heb ik gewoon niet altijd zin in een zingend boek of jengelende ezel van V-tech. Maar wie om half zes ’s ochtends op een paar houten blokken trapt wordt daar evenmin vrolijk van.

Wel vind ik houten speelgoed soms wat schattiger, zoals puzzels of zo’n klein strijkijzertje. Maar toen ik voor I.’s eerste verjaardag voor € 1,50-, bij de kringloop een liedjesboek van V-tech vond, heb ik dat zonder aarzelen meegenomen en was ik daar echt heel blij mee. (De twijfel nam pas toe toen er een zingend cadeau op de tafel stond en ik ontdekte dat dit product geen uitknop kent.) Maar evenveel liefde voor de houten keukens van Ikea als voor alle exemplaren die je in een speelgoedboek aantreft. En zei er iemand Lego/Duplo? ♥

Trek jij tweemaal daags een potje open of kook jij uitsluitend vers?
Potjes heb ik als eerste aan I. gegeven om te kijken hoe hij überhaupt op iets anders dan melk zou reageren. De potjes fruit vond ik prima te doen, maar om het me een stuk makkelijker te maken ben ik ook zelf gepureerde groente en fruit in gaan vriezen. Maar luid lopen verkondigen dat er in potjes uitsluitend troep zit, vind ik bijvoorbeeld ook weer niet niet correct. Ja, het is anders, maar ik vind het geen vergif.

Altijd vers koken is iets dat ik alleen maar vanuit sprookjes ken. Ik kook natuurlijk wel vers, maar zeker niet elke dag, want de magnetron en diepvries zijn namelijk best goede vrienden van me geworden. Ik kook zonder zout, maar wel met pakjes en zakjes; wat ik lekker vind en waarvan ik weet dat mijn kind er ook van kan genieten. Dat zal in de regel niet geheel zoutloos zijn, maar goed. Wat dat betreft kijk ik altijd naar hoe ik zelf ben grootgebracht. Diversiteit vind ik heel belangrijk, dus zorg ik ervoor dat mijn kind van alles te eten krijgt en met verschillende keukens en gerechten kennismaakt. Maar aan het super correcte clean eten voor baby’s heb ik nooit gedaan. Ik vind het wel knap ALS je die discipline hebt om bijvoorbeeld alles met biologische en Ekoplaza producten te bereiden, maar niet per se beter of gezonder.

Wij eten veel groente (broccoli, tomaat, bloemkool, aardappels, boontjes etc.) en pasta’s met (eigengemaakte) saus. Dit wisselt tussen tomaten-, carbonara- of petto-roomsaus. Ook staat de Nederlandse pot vaak op tafel en zijn stampotten en prakjes favoriet. Ik kan eigenlijk niks bedenken dat I. niet eet, want ook olijven en kappertjes eet ‘ie met veel liefde.

Dragen of wagen?
Allebei, al bezorg ik mij nu waarschijnlijk een hernia als ik I. nog in een doek mijn rug op slinger. Nee, wij zitten nu in de fase dat een opklapbare buggy heel praktisch blijkt te zijn. En verder vervoer ik mijn spruit nog gewoon elke dag in de kinderwagen, want waar heb ik anders die rib uit mijn lijf voor opgeofferd?

Ga je al vroeg in de weer met zindelijkheidstraining of loopt jouw kind op z’n vierde nog rond in de luiers?
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het al heel wat vind als mijn kind überhaupt in een luier rondloopt, want voordat ik hem verschoond en wel in zijn kamer heb staan, zijn er heel wat minuten op de klok verstreken. Maar wat zindelijk worden betreft heb ik nog geen idee. Je hebt wonderkinderen en je hebt kinderen die het op hun eigen tempo doen. Die van mij heeft net pas het bestaan van z’n pielemuis ontdekt, dus wij hebben nog een lange weg te gaan.

Shop jij je drie slagen in de rondte bij Primark, of koop jij alleen eerlijke merken voor je kind?
Ik winkel overal en nergens en vind dat ik redelijk ‘eerlijk’ winkel door veel een tweede kans te geven. De kringloop is hier groot favoriet, dus ook op het gebied van kleding. De Primark zag ik altijd meer als een uitje, omdat die hier in het noorden (tot 2016) niet te vinden was. Maar verder is H&M ook prima. Ik heb gewoon, net als veel andere ouders, niet het geld om dure, eerlijke kleding te kopen. Dat komt wel als hij ouder en groter is en langer in een maat past.

Is er in jouw huishouden ruimte voor onderhandeling met je kind, of ben je een ware drillsergeant?
Ik sta wel eens luid articulerend te brullen dat hij niet op de keukenkastjes mag drummen, maar dat maakt vooralsnog geen indruk. Verder ben ik een heel lieve moeder natuurlijk. Van Madelon kreeg ik trouwens het mooie inzicht om alternatieven aan te bieden. Iets hoeft niet altijd te mogen, zolang je maar wel benadrukt wat een kind wel kan doen. Vond ik wel slim en daar probeer ik nu al aan te werken.

Laat jij je kind wel eens huilen, of troost je ‘m al bij de eerste snik?
Ja, ik laat mijn kind wel eens huilen en dat doe ik omdat ik de verschillende huiltjes wel herken. Ik kan me niet voorstellen dat ik een kind dat pijn heeft zou laten huilen. Of een kind dat behoefte aan troost heeft evenmin. Maar drama om een telefoon die niet weer op de grond gesmeten mag worden negeer ik natuurlijk. Overigens vind ik dat je een pasgeboren baby nooit teveel kunt verwennen met troosten, puur omdat deze zich nog op geen enkele manier uit kunnen drukken. Mensen of ouders die zeggen dat je een baby lekker moet laten huilen, laat ik praten. Dat voelde hier in ieder geval niet goed.

En waar heb jij ooit een strijd om moeten voeren?

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

11 reacties

  • Reply Kleine Atlas 18 februari 2016 at 00:36

    Dat van die abortus. Dat vragen mensen me nu nog steeds. Soms ken ik hen nog maar één avond. Ik moet echt leren te antwoorden dat dat hun zaken niet zijn. Dat het niet hetzelfde is als naar de kapper gaan, vind ik wel iets om te onthouden.

    • Reply Olga 18 februari 2016 at 21:28

      Hou ‘m erin! :) Fijn dat je iets aan mijn uitspraak hebt, ben benieuwd hoe mensen in het vervolg zullen reageren als je ze daarmee van repliek dient!

  • Reply evecee.x 16 februari 2016 at 07:22

    Net even je instagram gespamed met likes.. Nog niet zo lang geleden dat ik je instagran gevonden heb en nu je blogs lees!
    Wilde je even zeggen dat je zo leuk schrijft en naar mijn gevoel gewoon lekker jezelf blijft.

    Wat je in dit blog schrijft is allemaal zo herkenbaar. Op forums over bortsvoeding schrik je soms zo erg van wat mensen wel niet zeggen als je er bewust voor kiest om geen bv te geven of er na een tijdje mee stopt omdat het niet lukt. Verschrikkelijk vind ik dat.

    • Reply Olga 18 februari 2016 at 21:40

      Ha leuk om dit te lezen, blij dat ik je met mijn blog weet te vermaken en hopelijk mag ik nog veel meer reacties van je ontvangen :)
      Ik ben dus eigenlijk helemaal niet thuis in die wereld, ik vind dat je moet doen wat je zelf fijn vindt en als dat voeden met je borsten of met een fles is, moet dat prima zijn. Ik zou mijn keus een ander niet opleggen en hoop en verwacht dat anderen dat andersom ook niet doen. Slechte moeders bestaan, maar bij ‘slecht’ heb ik toch wel een ander plaatje in mijn hoofd dan het beeld van een vrouw die – bijvoorbeeld – lekker een fles aan d’r kind geeft. ;)

  • Reply Nikki 15 februari 2016 at 19:47

    Ik kan weinig inhoudelijks zeggen over potjes versus biologisch dynamisch geteelde huisgeprakte bloemkool noch over co-sleeping (ja, met de kat en dat is nogal klote want hij trekt het dekbed naar beneden en met de man des huizes maar da’s normaal geloof ik), maar ik vind je poster met die vissen wel heel vet!

  • Reply Madelon 15 februari 2016 at 10:46

    Ik verwonder mij er soms om hoe heftig de schijnbaar onschuldige wereld van mama bloggers kan zijn. Ik hoor wel vaker verhalen over ruzies of gemene reacties alleen omdat de manier van opvoeden anders is.

    Je hebt de tag in ieder geval leuk ingevuld! Je gaat echt fijn uitgebreid in op je antwoorden. En ik kan me niet voorstellen dat het iemand lukt om én elke dag vers en gezond te koken én alleen maar eerlijke kleding te kopen. Dat zou echt een enge superouder zijn haha

    • Reply Olga 15 februari 2016 at 19:16

      Ik maak me vast niet populair door deze mening uit te spreken, maar ik vind oprecht dat het wereldje van de vrouwen/meiden die echt veel en bewust over hun kind(eren) en alles wat daarbij hoort schrijven, verschilt met de wereld van de vrouwen/meiden die misschien wel moeder zijn, maar meer over het eigen leven/recepten/hobby’s etc. bloggen. Ik kan er mijn vinger niet heel goed op leggen, maar met de ene groep dames heb ik het wel beter naar mijn zin dan met de andere groep.
      Wat betreft de ruzies: daar weet ik niet veel van af. Ruzie heb je overal wel, gok ik. Maar wat ik dus wel heel erg vond om te lezen waren reacties op verschillende fora op onderwerpen die over – bijvoorbeeld – borstvoeding gingen. Ik heb namelijk echt gelezen dat een moeder die ervoor koos om haar kind geen BV, maar flesvoeding te geven egoïstisch, hypocriet en slecht genoemd werd, omdat ze het überhaupt niet eens wilde proberen. Dit was een vrouw die duidelijk op zoek was naar steun en misschien wel haar hart wilde luchten, omdat ze (volgens mij) het ook niet aandurfde door medicijngebruik en in plaats van bemoedigende woorden werd ze zo de grond in getrapt. Dat vond ik heel heftig en daar kan ik me echt niet in vinden. Nou zijn natuurlijk niet alle moeders (en vaders) zo, maar waar ben je dan mee bezig als je je wel zo uit, denk ik dan. Goed, dit was weer een (veel te) lange reactie op jouw opmerking, maar ik hoop je zo nog even van wat extra informatie te hebben voorzien. :) X

  • Reply Bibiane 15 februari 2016 at 10:11

    Ik herken alles wel. En heb heel hard moeten lachen om bepaalde stukjes, hihi :) Ik heb borstvoeding gegeven tot 7 maanden en toen was ik er gaar en klaar mee. Blij dat ik het gedaan heb, maar verdekke nog blijer dat ik er vanaf was! En dragen in een doek doe ik ook niet meer. Ik sleur mij nu al een Popeye arm en mijn rug hoeft niet nog meer af te zien….

    • Reply Olga 15 februari 2016 at 19:18

      Ha, heb jij dat ook? Dat je ene arm duidelijk meer gespierd is en aanvoelt dan je andere arm? Ik heb heel duidelijk een super stevige rechterarm MET spierballen, terwijl links nog een beetje mwah en pudding is. :’) X

  • Reply sammie 15 februari 2016 at 09:50

    Oh speelgoed wat geluid maakt.. Kan zooooo irritant zijn haha, mijn oom vond het ook nooit heel grappig als we mijn neefje weer eens wat gaven wat herrie maakte, wij konden er altijd wel om lachen :)

    • Reply Olga 15 februari 2016 at 19:19

      Ik trek het op zich wel hoor en vind ook niet dat je alles moet verbieden, maar ik ben wel blij dat de tijd der herrie makende nep-pistolen en bommenwerpers nog even ver voor me ligt. En dat hij nog niet elke dag uren zappend op de bank doorbrengt is ook wel fijn. Ga maar lekker hutten bouwen en beestjes vangen denk ik dan, dat is ook stoer ;)

    Laat een reactie achter