23 mei 2017

Vragen over het ‘rauwe’ moederschap

Geplaatst in: blogs en tags, moederschap

Rauwe moederschap

Op het blog van Little Wonder World vond ik een tijdje geleden een tag terug met daarin vragen over het ‘rauwe’ moederschap. De van oorsprong Engelse tag werd door de bloggende en vloggende moeder Elise Sheree in het leven geroepen en de meiden van LWW waren zo vrij om ‘m voor ons te vertalen. In dit blog vind je mijn antwoord op de elf vragen over het rauwe moederschap. Komt ‘ie!

1. Beschrijf jouw dag als moeder vandaag in één woord en leg kort uit.
Het is de nacht van acht op negen mei wanneer ik deze lijst met vragen invul en dat betekent dat ik terugblik op een rustige dag. I. heeft op het moment van schrijven namelijk net een heel weekend bij zijn oma gelogeerd en daar een superleuke tijd achter de rug gehad. Ik ben twee keer even een paar uurtjes komen spieken en vandaag was het ook weer enorm relaxt. Terwijl ik nog wat werk voor dit blog verricht heb, heb ik m’n zoon met zijn oma en opa zien spelen en hem van alle aandacht zien genieten. En een relaxte en rustige dag voor hem betekent er automatisch ook eentje voor mij.

Goed, ik lees nu dat ik mijn dag in één woord moet omschrijven en dat wordt natuurlijk het woord ‘superrelaxt’. De uitleg voor dit woord vind je als vanzelfsprekend al in de voorgaande alinea. ;)

Rauwe moederschap

2. Wat is het meest uitdagende gedeelte om te ‘connecten’ met andere moeders?
Ik vind het dus heel lastig om te connecten met vrouwen die roken (en meer) tijdens hun zwangerschap en hier een zogenaamd goed excuus voor hebben. Roken tijdens (en na) een zwangerschap vind ik ZO slecht en ZO niet passen/staan bij een vrouw die zichtbaar een kindje in haar buik draagt, dat ik nooit goed weet welke houding ik in het bijzijn van moet aannemen. Het maakt niks uit of je een zus, tante, moeder of vriendin hebt die ‘ook’ gerookt heeft tijdens haar zwangerschap en wel een gezond kind gekregen heeft, roken is gewoon intens slecht voor je ongeboren baby.

Ik ben van mening dat áls je met z’n tweetjes voor een (volgend) kindje wilt gaan en je rookt, je eerst maar moet stoppen met roken voor je tot de echte daad overgaat. Want heel vaak hoor ik deze vrouwen zeggen dat stress om het stoppen met roken tijdens je zwangerschap nóg slechter is voor het ongeboren kind, dat artsen en verloskundigen je daarom adviseren niet te stoppen en zij het daarom blijven doen. Met een zogenaamd goede reden. Dat dit dus klinkklare onzin is, kun je o.a. hier lezen.

3. Deel één vreselijk poep-moment.
Verhalen over poep sla ik liever over. Dit vind ik te persoonlijk en volgens mij zit er helemaal niemand op mijn vieze verhalen te wachten.

4. Hoe ga je om met publieke driftbuien van je kind(eren)?
Die negeer ik. Als je midden in het gangpad van de Action gaat liggen gillen, loop ik gewoon verder hoor. En aan mensen die daar wat van vinden of over te zeggen hebben, heb ik maling. Overigens ga ik nooit in een winkel of op straat tegen mijn kind lopen schreeuwen, maar hem even bij een arm omhoog trekken of streng toespreken vind ik niet verkeerd. Van dat brullen krijg je namelijk toch alleen maar meer ellende en daar zit helemaal niemand op te wachten. Ik vermoed dat ik dan nog eerder tegen omstanders uit mijn slof schiet dan dat mijn zoon de volle lading krijgt.

Rauwe moederschap

5. Eerlijk: hoeveel schermtijd heeft jouw kind?
Ik gok tussen de twee en drie uur per dag. Omdat I. regelmatig (lees: praktisch elke ochtend) naast mij wakker wordt en ik zeven uur ’s ochtends vaak wat te vroeg vind zijn, zet ik altijd even een filmpje op waarmee I. zich nog een uurtje vermaakt. En wanneer hij tussen de middag geen dutje heeft gedaan en ik zijn moment tot het avondeten wil rekken, gaan we rond half drie altijd samen naar boven om op het grote bed naar Disney – Donald Duck – of Pingu te kijken. Wel altijd samen, want ik wil niet het risico lopen dat hij ineens iets gewelddadigs te zijn krijgt. Dit rustmoment duurt vaak een uur of twee en vaak ga ik dan rond half vijf naar beneden om te koken.

6. Wat is jullie makkelijke go-to-avondmaaltje wat jullie (te vaak) eten?
Makkelijk eten voor I. bestaat uit pasta, spaghetti, stamppot of gekookte of gebakken aardappels met jus. En rijst, heel veel rijst. Ik heb wel eens DRIE WEKEN LANG alleen maar rijst aan I. gegeven, omdat hij niks anders at/wilde eten. En met af en toe fruit, een plakje worst en veel drinken tussendoor, is het die zomermaand ook wel weer goedgekomen. Ik vind dat niet zo’n big deal en denk dat er echt wel meer ouders zijn die soms een week lang hetzelfde gerecht aan hun kroost voorschotelen, omdat ’t anders niks eet. Uiteindelijk waait zo’n fase wel weer over en voor je het weet zit je aan de stukken shoarma, frietjes en chili con carne met je kind.

7. Heb je vandaag geschreeuwd, gehuild of het moeilijk gehad vandaag?
Nee, want zoals ik al eerder schreef, heb ik er vandaag een relaxte dag opzitten.

8. Wat was het beste moment vandaag als moeder?
Ik vond het om eerlijk te zijn wel even lekker om vanmorgen uit te kunnen slapen. En dan zonder drama extra lang op bed te kunnen blijven liggen met Facebook op mijn mobiel en een boek binnen handbereik.

Ook mooi was het om te zien hoe enorm I. van het toetje met bessen genoten heeft. Want al heeft ‘ie van die tijden gekend waarin hij alleen maar rijst wilde eten, genieten van fruit en toetjes kan hij als de beste. En hem dan “Mmm, lekker oma/opa/mamma!”, horen zeggen, is gewoon te leuk.

Rauwe moederschap

9. Wat is je geheime guilty pleasure om jezelf te belonen als moeder?
Ik maak er geen geheim van dat ik mezelf met logeerpartijtjes voor I. beloon. Nu hoeft dat van mij niet wekelijks of meteen voor drie dagen achter elkaar, maar om de zoveel tijd is dat best lekker. Ik voel me na zo’n logeermoment weer relaxt en tevreden, vooral als ik op mijn vrije dag(en) flink heb kunnen bloggen of bepaalde klussen in huis af heb kunnen ronden.

Verder ben ik niet zo’n vrouw van de schouderklopjes. Ik koop tegenwoordig wel eens een tijdschrift of paar repen chocola die ik er dan na kinderbedtijd bij pak, maar dat voelt niet heel speciaal aan.

10. Hoe vaak ervaar je schuldgevoelens als moeder?
Niet vaak. Kijk, ik weet dat ik soms wel heb zitten hannesen met bepaalde dingen en dat ik echt niet altijd de juiste keuzes maak of gemaakt heb, maar op het moment zelf handelde ik natuurlijk wel uit goedheid. Ik sta liever niet (meer) met één been in het verleden.

Wat ik achteraf wel jammer vind, is dat ik heel snel na de geboorte van I. begon te werken en mijn aandacht niet altijd bij mijn pasgeboren baby had. Nu denk ik: jeetje Ol, hij is maar één keer zo klein geweest. Stom! Maar ook dat is geweest en kan ik niet meer terugdraaien.

Rauwe moederschap

11. Deel één ding over het moederschap waar meer over gepraat/gedeeld moet (kunnen) worden.
Ik vind dat we als moeders/ouders veel opener over onze keuzes moeten kunnen praten. Als ik vertel dat mijn zoon een bepaalde knuffel mist en dat z’n opa deze langs komt brengen, hoef ik geen wenkbrauw opgetrokken te zien worden. Als ik vertel dat mijn zoon naast me in bed kruipt, hoef ik geen rollende ogen te zien. Als ik hem spaghetti of rijst zonder saus voorschotel, hoef ik niet het gevoel te krijgen dat ik mijn kind pamper of tot een verwend nest op laat groeien. Deze acties zijn namelijk allemaal een daad van liefde en worden op basis van bepaalde gevoelens uitgevoerd.

Want ja, er is al wel eens een opa of oma (of ondergetekende) van huis A naar B gefietst met een knuffeldeken, hond of andere knuffel in een tas gepropt, omdat het slapen anders minder soepel ging. Ja, ik laat mijn kind na acht maanden terrornachten en totale uitputting te hebben meegemaakt lekker naast me in bed verder slapen. En ja, als ik zie dat mijn kind zit te genieten van een bakje kleefrijst maak ik dat gerust nog vijf avonden voor hem klaar.

Want mijn kind is ook pas twee jaar oud en heeft behoefte aan veiligheid, geborgenheid en een gevuld buikje. En andersom moet ik als moeder ook voldoende slaap, rust en voldoening ervaren om dag na dag dezelfde leuke moeder voor I. te kunnen zijn. Lijkt me prima toch?

Tegen welke taboes ben jij al eens aangelopen? Durfde je ze uiteindelijk bespreekbaar te maken of houd je nog steeds wijselijk je mond als er gesprekken tussen mede-ouders plaatsvinden?

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reply Dina 23 mei 2017 at 09:09

    Pff vooral dat laatste is zo herkenbaar! Vind het zelf altijd heel naar als mensen iets denken te moeten vinden van bijv. het feit dat Luc nog altijd bij mij in bed slaapt. Daarmee verwen ik hem niet, ik doe wat nodig is voor hem/ons.
    Mooi geschreven Olga. Vind het altijd zo mooi om te zien hoe je alles (alleen) doet.

  • Laat een reactie achter