8 juni 2017

Gelezen #01

Geplaatst in: boek, film en muziek

Gelezen #01

Als het buiten lekker warm is en m’n kind fijn aan het spelen is, vind ik het superfijn om een boek in de deuropening te gaan zitten lezen. De afgelopen weken ging het qua leesflow ontzettend goed en wat ik zoal ‘verslonden’ heb, lees je vandaag in dit boekenblog.

Gelezen #01

In dit blog geen uitgebreide recensies, maar een korte samenvatting van de inhoud van de boeken aangevuld met persoonlijke op- of aanmerkingen. De boeken, in willekeurige volgorde:

Omdenken – Berthold Gunster

Omdenken is denken in termen van kansen en niet van problemen. Het is een manier van denken waarbij je kijkt naar de werkelijkheid zoals die is, en wat je daar mee zou kunnen. Je gebruikt in feite de energie van het probleem voor iets nieuws. De grondlegger van omdenken is Berthold Gunster, schrijver van onder meer ‘Ja-maar wat als alles lukt’ en ‘Huh?! – de techniek van het omdeden’. (Bron.)

Omdat ik soms van die fases heb dat ik me meer met lichaam en geest bezighoud, bestelde ik een tijd geleden dit kleine boekje over omdenken. Want problemen signaleren kunnen we allemaal heel goed, erover klagen nog veel beter, maar oplossingsgericht handelen is dan weer een lastige.

Het boekje staat vol praktische én grappige voorbeelden en al ben ik na het lezen natuurlijk niet ineens een heel ander mens geworden, het even stilstaan bij hoe iets óók kan gaan, is al een stap in de goede richting.

Held van beroep – Adriaan Jaeggi

Van een sterfgeval in de familie kijken de Fittipaldi’s niet meer op. Met tegenzin maar trouw bezoeken zij wekelijks de familiebegrafenissen, waar de nabestaanden heen reizen met de honden en de koffers achter in de auto. In een steeds verder afbrokkelende familie probeert de vijftienjarige Samson Fittipaldi, hartstochtelijk Monopolyspeler, bescheiden zwemkampioen, het hoofd boven water te houden. Met verslavende bezoeken aan het zwembad schudt hij de dreiging van zijn drie oudere zussen van zich af en soms vergeet hij zelfs even het lot van zijn familie: een stam met een alarmerend hoog sterftecijfer.

Held van beroep is een roman over het fenomeen familie – voor eeuwig met elkaar verbonden en voor eeuwig van elkaar gescheiden. Het is het bitterzoete verhaal van een kind van deze tijd, dat de weg gaat die iedereen moet gaan – al voert die weg niet voor iedereen langs aangespoelde potvissen, demente oma’s en een zeemansgraf voor een vrouw. (Bron.)

Deze roman kreeg ik eind april van mijn ex-collega’s cadeau toen ik afscheid nam op school. De auteur, inmiddels al overleden, ken(de) ik niet en dus stapte ik geheel blanco in dit nieuwe leesavontuur. Held van beroep is een boek waar je meteen lekker in wordt meegezogen. Het is echt een verhaal waarin van alles mogelijk is zonder dat het storend is. En hoewel de hoofdpersoon pas vijftien jaar is en dus qua belevingswereld verder van me afstaat, vormde dit tijdens het lezen geen enkel probleem. Inhoudelijk deed de stijl me zelfs denken aan die van Niccolò Ammaniti: één van mijn favoriete auteurs, wiens schrijven ook om de jonge, maar tegelijkertijd ook heel volwassen hoofdpersonen bekend staat. Als je wel van een tikkeltje bizar houdt, is dit boek zeker iets voor jou.

PAAZ – Myrthe van de Meer

Als Emma van de ene op de andere dag opgenomen wordt op de paaz, weet ze één ding zeker: hier is een fout gemaakt. Ze heeft namelijk een leuke baan, een geweldige vriend en een goed leven, dus dat ze dood wil kan dan toch geen probleem zijn? Het is het begin van Emma’s zoektocht door de absurde wereld van de psychiatrische kliniek met al haar regels, pillen en diagnoses – een zoektocht naar de uitgang, maar boven alles een zoektocht naar zichzelf. Tijdens haar reis langs vreemde patiënten en nog vreemdere therapeuten, depressieve kerstballen en onverwachte vriendschappen, begint Emma te beseffen dat ze hier niet voor niets zit, en dat zij de enige is die kan bepalen of, maar vooral ook hóé ze ooit de paaz weer verlaat. Zoals J.J. Voskuil met zijn romancyclus Het bureau het kantoorleven heeft vastgelegd, zo nauwgezet registreert Van der Meer de praktijk van een psychiatrisch ziekenhuis. (Bron.)

PAAZ is een boek dat ik al heel lang eens wilde lezen, omdat de setting van het verhaal me intrigeert. De roman speelt zich namelijk af op een psychiatrische afdeling van een ziekenhuis en beschrijft hoe de vrij jonge hoofdpersoon een burn-out en depressie probeert boven te komen. Iets (de burn-out) waar ik zelf ook mee te maken heb gehad en dus voor herkenning zorgde.

Knap aan de stijl vind ik de manier waarop gevoel en emotie (vanuit de patiënt) worden beschreven en overgebracht. Ik kon me namelijk prima net zo vermoeid en gaar voelen als Emma in het verhaal, en dat terwijl ik slechts aan het lezen was. ;) Daarom merk je ook zo goed dat het verhaal vanuit eigen ervaring is opgetekend en niet alleen maar fictie is.

Ik heb dit boek in één ruk uitgelezen en inmiddels ligt het tweede deel ook op me te wachten. Ik ben benieuwd! PAAZ wordt getipt als boek dat iedereen die in de GGZ werkt, gelezen zou moeten hebben, maar persoonlijk vind ik dat veel mensen dit zouden moeten doen. Want al zal je niet letterlijk ervaren hoe het is om op en depressief te zijn, het brengt je wel tot nieuwe inzichten en hopelijk wat meer begrip..

Laat me niet in de steek – Cathy Hopkins

Eefje is erg onzeker, helemaal niet tevreden over zichzelf en ze weet als enige van haar klas niet wat ze later wil worden. Ze doet haar uiterste best om populair te worden, want ze wil graag bij haar leeftijdsgenootjes horen. Maar dat blijkt nog best moeilijk! Dan gaat haar hartsvriendin Desiree ook nog eens verdacht veel met een ander meisje om. Wat nu? Eefje neemt een beslissing, ze gaat alles helemaal anders aanpakken: haar uiterlijk, het omgaan met vriendinnen… Eén ding is zeker, haar leven zal nooit meer zijn zoals het was! (Bron.)

Bij het editten van dit blog ontdekte ik dat ik dit boek niet aan m’n stapel gelezen boeken had toegevoegd. Ik gok dat Tinameisjes  wel begrijpen waar ik over schrijf, en anders: oeps! ;)

Oh jongens, wat heb ik dit boek als tiener vaak herlezen! Want zo’n twaalf tot dertien jaar geleden, was ik namelijk een groot fan van Tina en de bijbehorende Tina Toppers. Ik kon me altijd heerlijk inleven in de levens van de hoofdpersonen en met name tijdens kerst of in andere vakanties trok ik me dan een hele dag terug om alle delen weer eens te herlezen. Toen ik dat een tijdje uit nieuwsgierigheid weer ben gaan doen, heb ik dan ook meteen een hele stapel toppers mee naar huis genomen. Klaar om tussen het lezen van de volwassen literatuur ( ;) ) verslonden te worden.

IS Tot alles in staat – Hans Jaap Melissen

Ineens kende de hele wereld die twee letters: IS, een terreurgroep die midden in de chaos van Irak en Syrië de Islamitische Staat uitriep. Het Westen was overdonderd en greep in, maar IS laat zich niet makkelijk verslaan. Wie zijn deze mensen precies, wat willen ze en waar komen ze vandaan? In IS – Tot alles in staat neemt de ervaren oorlogsverslaggever Hans Jaap Melissen de lezer mee op reis; naar het New York van net na 9/11 en de oorlogen in Irak en Syrië. Als een van de weinige journalisten gaat Melissen nog naar plekken waar een aantal van zijn collega’s is ontvoerd en later onthoofd. Melissen laat zien hoe een vruchtbare voedingsbodem kon ontstaan van waaruit een onbeduidend groepje rebellen uitgroeide tot één van de rijkste en meest meedogenloze terreurbewegingen ooit. Een beweging die handig gebruikmaakt van sociale media en een grote aantrekkingskracht uitoefent op buitenlandse jihadisten, ook uit Nederland. Inmiddels probeert een internationale coalitie onder leiding van de Verenigde Staten IS te verslaan. Maar gaat dat lukken? Of zal IS altijd weer van zich laten horen met aanslagen, waar ook ter wereld? (Bron.)

Zo’n twee jaar geleden kocht ik dit boek, een journalistiek werk, met het idee mijn kennis over politiek, oorlog en IS op te frissen en aan te vullen. Want al lezen en horen immers voldoende over deze kwestie(s) in de media, omdat het altijd snel en zakelijk is, bleef ik toch altijd met vragen zitten. Ik had namelijk het gevoel dat ik niet voldoende over alles mee kon praten, terwijl ik dit misschien wel zou moeten doen.

Als je het ook wel eens prettig vindt om non-fictie te lezen en toevallig eens meer over IS etc. wil lezen, dan kan ik je dit werk aanraden. Want hoewel je misschien zou verwachten dat ’t allemaal heel zakelijk en ingewikkeld geschreven is, is dat niet het geval. Het boek is namelijk echt als persoonlijk verhaal/document opgemaakt en bied je veel achtergrondinformatie aan. Melissen vertelt namelijk ook over de mensen, journalisten, in de oorlogsgebieden die hij heeft ontmoet en wat zij voor hem hebben betekent. Het zijn normale mensen die, zo blijkt later, de oorlog niet allemaal overleefd hebben. Je zou het boek zelfs als een soort reisverslag kunnen beschouwen, met hier en daar uitleg over de verdragen en verwikkelingen tussen de oorlogvoerende partijen.

Het meisje in de trein – Paula Hawkins

Rachel is na haar scheiding depressief en aan de drank. Ze woont op kamers bij een vriendin in Ashbury. Ze heeft geen werk, maar de treinreis van Ashbury naar Londen vindt ze prettig, dus forenst ze iedere dag heen en weer. Iedere dag stopt de trein voor een rood sein bij een rijtje leuke huizen in een Londense buitenwijk en vanuit de trein volgt Rachel in een van die huizen het leven van wat ze een droomechtpaar noemt, een knap, romantisch stel. Ze heeft er hele fantasieën bij. Een paar huizen verwijderd van haar droomechtpaar woont haar ex-man met zijn nieuwe vrouw Anna. Geleidelijk aan, heen en weer springend in de tijd, ontrolt deze verrassende thriller zich in drie verhaallijnen: die van Rachel, die van Megan, de vrouw van Rachels droomechtpaar, en die van Anna, de nieuwe vrouw van Rachels ex. Rachel zakt steeds verder af in de drank en verloedering en op een dag verdwijnt Megan spoorloos. En Rachel heeft een keer iets merkwaardigs gezien bij haar droomechtpaar… Dit thrillerdebuut is zeer spannend en goed geschreven, de suspense wordt mooi geleidelijk opgebouwd, de plot is origineel, het einde verrassend, maar geen van de personages wekt veel sympathie op. Kreeg enthousiaste recensies in de Engelstalige pers. (Bron.)

Het meisje in de trein was net als PAAZ een boek dat ik al heel lang wilde lezen. Dit keer niet vanwege de herkenbaarheid, maar omdat gewoon erg benieuwd was naar het verhaal achter deze hype. Want waarom wil(de) iedereen Het meisje in de trein nou zo graag lezen?

Uiteindelijk bekeek ik eerst de film en bestelde ik een paar weken geleden dit boek. En hoewel ik normaal niet zo van het eerst film kijken en dan het boek lezen ben, vond ik dat achteraf geen verkeerde keuze. En een ding dat ik normaal gesproken ook niet snel zeg, maar nu wel, is dat ik de film zowaar beter en spannender vond dan het boek. Dit waarschijnlijk omdat het onderscheid tussen de personages op beeld toch een stuk beter te maken was. Want wat dat betreft is zeker het begin van het boek wat warrig en onoverzichtelijk te noemen. Rachel, Anna, Megan: met alleen een datum als hoofdstukaanduiding is dat niet altijd praktisch.

Eenmaal in het verhaal is alles prima te volgen, maar een geweldig boek vind ik het niet. Alles duurt me namelijk net iets te lang en in tegenstelling tot de film mis ik de spannende details. Met name het eind vond ik toch wel een tegenvaller en dit hebben ze in de film echt een stuk beter uit weten te werken. HMIDT als boek is wat mij betreft geen aanrader, wél zou ik je kunnen aanbevelen om de film eens te bekijken.

Judas, een familiekroniek – Astrid Holleeder

De schrijfster (1966) is advocate en de jongste zuster van topcrimineel Willem Holleeder (1958). In dit boek vertelt zij over haar jeugd, getekend door mishandeling door haar alcoholistische vader, het steeds gewelddadiger optreden van haar broer, de relatie met haar familieleden en haar overwegingen om tegen Willem te getuigen in het zogenoemde Passageproces, waarin hij terecht staat op verdenking van een aantal moorden. Al vanaf 1983, toen haar broer een van de ontvoerders van Freddy Heineken bleek, had ze weet van diens criminele activiteiten; na voltooiing van haar rechtenstudie kwam haar carrière maar moeizaam van de grond vanwege haar achtergronden. Wel was ze enige tijd Willems vertrouwenspersoon, hoewel hij haar tevens mishandelde. In het boek ligt de nadruk op de gebeurtenissen sedert 2012 en op haar beweegredenen om samen met haar zus Sonja (die was getrouwd met Cor van Hout, waarschijnlijk vermoord in opdracht van Willem) tegen haar broer te getuigen. Van de reputatie van Willem als ‘knuffelcrimineel’ blijft na lezing van dit boek weinig over. Met een katern familiekiekjes. Voor een zeer breed publiek. (Bron.)

Paranoïde, manipulatieve en gevaarlijke mannen: ze bestaan. En als ze toevallig over deze drie eigenschappen tegelijk beschikken, dan weet je dat je met een heel slecht soort te maken hebt. Ook ik ken dit type bijzonder onsympathieke mannen en begrijp daarom heel goed onder welke last Astrid Holleeder jarenlang gebukt heeft moeten gaan. Want hoe vreselijk is het om altijd in het web van iemand gevangen te moeten zitten en altijd achterom te moeten kijken.

De prijs die Astrid voor het delen van haar angsten en verhaal moet betalen is echter hoog. Want wie (net als ik) ook maar iets van de topcriminele (onder)wereld begrijpt, snapt dat Astrids naam na het verschijnen van dit boek op zo’n beetje elke dodenlijst prijkt. In feite rolt ze dus van de ene onveilige wereld in de andere, want de kans dat Astrid niet oud wordt, is erg groot. Op het internet lees ik daarover verschillende meningen. Zo vindt de één het heel dapper dat iemand eindelijk tegen zoveel ergs durft op te staan en vindt de ander het hoogverraad en een kwestie van eigen schuld. Wat betreft dat laatste kan ik me er iets bij voorstellen, maar geloof ook dat je zo’n moeilijke beslissing niet zomaar hebt genomen. Want al laat het verhaal alleen de kant van Astrid (en deels die van haar zus, Sonja) zien, ik kan me niet voorstellen dat er geen (grote) kern van waarheid in verborgen zit.

Ik vond (vind!) het in ieder geval een uiterst meeslepend en interessant boek en kan het zeker aanbevelen eens te lezen. Opent toch weer je ogen op een bepaalde manier..

Uiteraard is het niet bij het lezen van deze zeven boeken gebleven, maar die bespreking bewaar ik voor een volgende keer. Op dit moment ben ik in ‘Het geheim van mijn man’ van Liane Moriarty aan het lezen. Op internet heb ik daar in ieder geval al positieve woorden over gelezen en heb dus echt zin om ‘m snel uit te lezen. Want tot nu toe spreekt het verhaal me erg aan! Ben jij nog in een aanrader bezig?

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

3 reacties

  • Reply Sheila 20 juni 2017 at 09:06

    Het meisje in de trein vond ik zo tegenvallen. Ik dacht, als het verfilmd is, moet het in ieder geval een goed boek zijn. De film heb ik nog niet eens gezien. Misschien moet ik dat eerst doen. Het boek vond ik dus niets.

    • Reply Olga 21 juni 2017 at 12:52

      Ik heb dus de film bekeken en het boek gelezen en zoals je kunt lezen, vind ik het boek een stuk minder dan de film. En dat zeg/typ ik eigenlijk niet vaak. Het is misschien geen Oscarwaardige film, maar ik kan hem je op zich wel aanraden eens te bekijken :)

  • Reply Shirley 10 juni 2017 at 11:23

    Ik vond PAAZ ook fantastisch en UP is net zo goed. Heerlijke boeken en absoluut in het rijtje favoriete boeken die ik afgelopen jaar las :) Holleeder kwam ik niet doorheen en ik ben al vrij snel afgehaakt. Dit soort verhalen vind ik gewoon nooit zo leuk…

  • Laat een reactie achter