23 augustus 2017

Gelezen #03

Geplaatst in: boek, film en muziek

Gelezen #03

Hi allemaal! De afgelopen weken mocht ik veel toffe pakketten met boeken ontvangen en nu die stapel redelijk ‘doorgewerkt’ is, is het natuurlijk weer tijd voor een Gelezen-update.

N.B. Alle niet-bibliotheekboeken heb ik gekregen. Van de roman ‘Het wordt spectaculair. Beloofd.’ volgt in een apart (gast)blog nog een uitgebreide review.

Gelezen #03

De boeken, in willekeurige volgorde:

De erfenisHenriette Power

De Grieks-Amerikaanse Callie Brown die met haar partner in Boston woont, krijgt bericht dat haar oom uit het Griekse plaatsje Patras is overleden. Hij laat zijn nichtje foto’s, papieren en wat prullaria na. In zijn huis krijgt Callie al gauw het gevoel te verdrinken in het leven van anderen, helemaal als het haar moeder betreft met wie ze een moeizame verhouding heeft. Door stukjes van de puzzel te verzamelen probeert ze achter het familiegeheim van haar moeder te komen, maar ook inzicht in haar eigen relatie te krijgen. Er zijn in deze boeiende roman twee verhaallijnen: de eerste speelt zich af in 2000 en is de zoektocht van Callie, de ik-figuur in dit boek. De tweede is de geschiedenis van haar moeder die in de Tweede Wereldoorlog iets begint met een Italiaanse soldaat, toen de bezetter van Griekenland. Het geheel is een geschiedenis van verlies, schuld en verraad, maar ook van acceptatie en herstel. Het geslaagde debuut van de schrijfster die door haar moeder bekend is met de geschiedenis en cultuur van Patras. Achter in het boek veertien discussievragen. Kleine druk. (Bron.)

Een aardig tot leuk boek om bijvoorbeeld aan het strand of in de trein uit te lezen, maar geen aanrader om je pas ontvangen boekenbon aan uit te geven. Ik nam De erfenis mee uit de bibliotheek, omdat ik stiekem gehoopt had op een goed verhaal over een familiegeschiedenis, maar dat viel tegen. Uiteindelijk duren het verhaal en de zoektocht allemaal net iets te lang en valt de ontknoping wat tegen.

Het wordt spectaculair. Beloofd.Zita Theunynck

5 oktober 13.34 u.

Daar staat ze. Eenzaam op het lege perron, in een Franse stad. Niet in iemands armen. Niet haastig op weg naar de uitgang. Ze staat alleen op het perron, haar koffer naast haar. Tranen stromen over haar wangen. Zo langzaam dat je ze kan tellen. De trein die haar hier bracht, raast steeds verder weg. Op die trein ligt het enige op heel deze wereld waar Anna nog iets om gaf: een boek met daarin een envelop met 23 brieven.

Dit is het verhaal van twee mensen.

Het is een liefdesverhaal. En het is er geen. (Bron.)

Dit verhaal begint meteen erg verdrietig met het verlies van een kostbaar bezit dat uit een serie brieven bestaat. De brieven, die de inhoud van de volgende bladzijden beslaan, zijn wat apart van toon, maar dat ze afkomstig zijn van iemand die stapelgek is op een zeker meisje is 100% duidelijk. Waarom de roman uiteindelijk toch geen liefdesverhaal is, ontdek je uiteraard pas in het laatste hoofdstuk, maar dat maakt het verhaal juist de moeite waard. Omdat in een apart blog nog een uitgebreide review volgt, wil ik zelf niet meer over het boek schrijven, maar ik kan ‘m in je in ieder geval als leestip tippen. ;)

Weg van jouN.I. Monteny

Terwijl alleenstaande moeder én eeuwige vrijgezel Helena op haar nichtjes past en een acute aanval van basorexie probeert te bedwingen, kust haar schoonzus Anouk op een bruiloft een man die niet de hare is. In een garderobekast. Patriarch en weduwnaar Bob rijgt ondertussen de internetdates aan elkaar en Helena’s zoon Alex vraagt zich af of samenwonen met zijn vriendin Anna wel zo’n goed idee was. Een lente en een zomer lang raast een storm door de familie Van Antwerpen die de relatiekaarten stevig door elkaar schudt. En dan is er nog dat telefoontje van een televisiezender. (Bron.)

Ook deze ontvangen roman staat op het lijstje van aan te raden boeken. Een beetje Chick Litt meets Belgische reality en daarom – denk ik – een prima boek om waar dan ook uit te lezen. Het verhaal zelf gaat als een trein, bevat humor én een dosis serieuze problemen om over na te denken. Jonge moeders, singles, alleenstaanden én de midlifecrisis-generatie: voor elk wat wils.

Een redelijk gelukkig huwelijkFien de Meulder

Een jonge vrouw heeft het allemaal: huisje, tuintje, moderne man en kinderen om over te zeuren. Ze schrijft met humor haar frustraties en angsten van zich af. In haar verhalen laat ze pijnlijk eerlijk zien wat we allemaal denken maar niet durven te zeggen. Zelfs in een goed huwelijk hangt je partner je de keel uit en maken je kinderen te veel lawaai. Andere mensen hebben altijd een ordelijker huis en een leukere vakantie. Je vriendinnen zijn dunner en maken meer plezier dan jij. En als je over een vader aan de schoolpoort fantaseert, is het sociaal niet wenselijk om hem dat ook te vertellen. Een redelijk gelukkig huwelijk is een herkenbaar en hilarisch portret van een jonge vrouw die haar plaats zoekt in de wereld. De vaardig geschreven debuutroman van Fien De Meulder is grappig, snel en ontwapenend. In haar verhalen laat ze pijnlijk eerlijk zien wat we allemaal denken maar niet durven te zeggen. (Bron.)

Van alle boeken in dit rijtje is Een redelijk gelukkig huwelijk het enige exemplaar dat ik niet tot op de laatste bladzijde heb uitgelezen. De toon, het tempo, het gebrek aan humor: ik kon me gewoon niet door het verhaal laten meeslepen. En dat vond ik stiekem wel jammer, want mijn verwachtingen waren hoog. Dat dagboekachtige van het verhaal deed me namelijk hopen op een soort Bridget Jones’s Diary, maar helaas. Overigens kan het te maken hebben met de Vlaamse invloeden op het hele schrijven, maar dat weet ik niet zeker. Dus wie weet dat mijn Vlaamse volgsters hier een heel andere mening over delen: ik ben benieuwd! :)

Charlotte’s vleugelsBernadette McGill

Maddie is een oude vrouw en als zij haar zwangere kleindochter Anna op bezoek krijgt, weet ze dat dit haar laatste kans is om te onthullen wat ze al zeventig jaar met zich meedraagt: het geheim over de laatste uren van Charlotte Ormond. Als jong dienstmeisje nam Maddie het vierjarige meisje vaak onder haar hoede. Onlosmakelijk verbonden met Charlotte¿s noodlottige dood is het verhaal van Harriet, Charlotte¿s moeder. Een trotse, rechtlijnige vrouw met een passie voor het verzamelen van vlinders. Het moederschap valt Harriet zwaar en wanneer haar dochter overlijdt, heeft iedereen zijn oordeel klaar. Zwanger van haar negende kind moet Harriet een jaar de gevangenis in voor de moord op haar dochter. Maar Maddie weet dat niet alleen Harriet schuldig is aan haar dochters dood… (Bron.)

Ook deze roman nam ik op basis van het tekstje op de achterkant mee naar huis. En ook voor dit biebboek geldt dat mijn verwachtingen íets hoger lagen dan zijn uitgekomen. Want hoewel ik normaal gesproken best van historische romans met een mysterieus tintje houd, had dit boek het net niet helemaal. Toegegeven: het verhaal is oké. Maar daar is alles mee gezegd. Maar hee: niks mis met een beetje rondneuzen in de plaatselijke bibliotheek natuurlijk. Want miskopen maak je niet op deze manier en daarom vind ik het lezen van een beetje degelijke roman ook geen straf hoor. ;)

Na deze stapel ben ik begonnen in het boek ‘Momo‘ van Hafid Bouazza. Weer een heel andere sfeer en stijl en dat maakt dat ik het (dunne) boekje in een niet heel snel tempo uit kan lezen. Over een tijdje lees je meer over mijn bevindingen en de rest van mijn to read-stapel. Enne, leestips zijn altijd welkom! 

Liefs Olga

Gesponsord bericht of ontvangen producten

Vorige post Volgende post

5 reacties

  • Reply Dit waren week 33 en 34: een overzicht vol foto's! • daarwaseens.nl 30 augustus 2017 at 21:06

    […] plaats en las ik lekker veel boeken uit. In het blog van vorige week hebben jullie daar alweer zo’n overzicht van kunnen bekijken en uiteraard ben ik alweer in een paar nieuwe exemplaren bezig. […]

  • Reply Lenneke 27 augustus 2017 at 18:52

    Wat lees je weer lekker veel! Fijn!

  • Reply Saskia 26 augustus 2017 at 19:15

    Wat heb je een hoop gelezen! Leuk, ik ben nu in de nieuwe van Karin Slaughter bezig. Nu op de helft.

    • Reply Olga 27 augustus 2017 at 09:07

      Als ik mijn stapel met nog te lezen boeken wat heb uitgedund, wil ik ook weer eens een nieuwe Slaughter kopen. Heb er al veel van gelezen en in de kast staan, maar de serie is natuurlijk nog niet compleet! Las alleen wel dat je dit keer wat (meer) moeite moest doen om echt in het verhaal te komen, heb je dat nog steeds nu je (al) op de helft bent? X

  • Reply Madelon 23 augustus 2017 at 10:19

    Ik ken geen van deze boeken, maar het tweede boek klinkt wel interessant! Ik ben benieuwd naar de uitgebreide recensies!

  • Laat een reactie achter