28 september 2017

Dit waren week 37 & 38 (Veel foto’s, post & gezinsuitbreiding!)

Geplaatst in: overzicht en terugblik

Week 37 & 38

Allereerst enorm bedankt voor alle felicitaties en post die ik de afgelopen twee weken heb mogen ontvangen. Vanuit Nederland, België, Duitsland en zelfs Portugal stroomden de berichten en kaartjes binnen: superleuk! Met mij, ons en kleine ‘baby ijs’ gaat het op dit moment prima. En hoewel moe (lees: MOE!) heb ik vandaag dan eindelijk de tijd gevonden om op de afgelopen tijd terug te blikken. Kijken jullie mee?

Terugblik op week 37 & 38

N.B. Ik heb geprobeerd om de volgorde van de foto’s zo chronologisch mogelijk te houden, maar da’s niet overal gelukt. ;)

Week 37 & 38

Ik sloot het overzicht van twee weken geleden af met een update over het opknappen van m’n slaapkamer. En net op tijd, want vier dagen na het maken van bovenstaande foto werd baby G. geboren. En inmiddels is hij alweer twee weken oud, de tijd vliegt! Ik kan het me namelijk amper voorstellen dat ik twee weken geleden om half vier ’s ochtends wakker werd, mijn vliezen voelde breken, meteen om de twee tot drie minuten weeën had en om half acht met mijn tweede kindje op me in bed lag.

Week 37 & 38

Maar goed, voor het eindelijk die bewuste donderdagochtend was, moest ik eerst nog een weekend en drie werkdagen zien te overleven. En dat deed ik door vooral binnen op bed te hangen met I., filmpjes en een paar boeken. Zo’n tweede of volgende zwangerschap is toch anders qua beleven, want wáár haal je de tijd om zelf voldoende uit te rusten eigenlijk nog vandaan? M

Op woensdag kwam de regen met bakken uit de hemel vallen en dus besloot ik binnen nog wat last minute klusjes uit te voeren. Ik klapte de strijkplank maar weer eens uit, parkeerde I. voor de laptop met daarop afleveringen van De Fabeltjeskrant en maakte het huis nog meer babyproof. Gelukkig vond G. het ook de hoogste tijd worden die avond.

Week 37 & 38

Op vrijdag, een dag na de geboorte van G. werd ik naast een tevreden slapende baby wakker. Voor een eerste nacht met elkaar ging het allemaal best goed: redelijk wat uur slaap, weinig jammeren en iets dat op een voedingsritme leek. De nachten erna werden helaas wat zwaarder: van half negen tot half twee voeden, boeren, troosten en verschonen bleek soms toch wel pittig. En als het hele riedeltje voorbij leek te zijn, deed G. nog even een duit in het zakje door z’n laatste voeding uit te spugen. Gelukkig logeerde I. bij z’n opa en oma en hoefde ik mij om hem even geen zorgen te maken.

En daarnaast was de kraamhulp – Hoi! – ook een redster in nood met haar bakjes fruit en mocht ik naar hartenlust zeuren en sparren over mijn gevoelens.

Week 37 & 38

Op Instagram deelde ik deze foto met jullie. 27 jaar geleden zat mijn eigen moeder er zo met mij bij. En hoewel jullie het niet kunnen beoordelen, vind ik G. en mijzelf echt als twee druppels water op elkaar lijken. (En anders doen mijn moeder en ik dat wel.)

Week 37 & 38

Op dinsdag kwamen er pakjes en kaarten binnen. Van uitgeverij New Book Collective ontvingen we een pakket boeken met inhoud voor het hele gezin en van kennissen en volgers kregen we kaartjes en kleine cadeautjes. Ik vind dat dus ZO tof hè, dat meiden/vrouwen die mijn blog lezen de moeite nemen om een kleinigheidje op te sturen.

De katten zijn trouwens ook fan van baby G. Hij wordt besnuffeld en gewassen en natuurlijk uitgebreid bekeken, al verdenk ik de clan er ook van dit met opzet te doen, zodat het slapen in de kinderwagen misschien geaccepteerd wordt. Maar helaas voor onze harige vrienden gaat dat feest niet door. Kleine G. is namelijk nog lang niet tegen zoveel kilo liefde opgewassen en dat zou toch een beetje oneerlijk zijn.

Week 37 & 38

Aan aandacht geen gebrek. Ik vind dit ook een heel mooie foto.

Week 37 & 38

Na acht dagen en weinig succes met Avent en Difrax geboekt te hebben, stap ik over op de Dr. Brownfles. Hoewel er nog steeds geen grote flessen doorheen gaan, merk ik wel dat het spugen en de onrust afnemen. En dat is fijn, voor mij, de baby en.. de wasmand. Die blijft namelijk een klein beetje leger nu het spugen over is.

Van New Book Collective ontving ik vorige week ook een ander pakketje boeken. Dit keer met boeken vol kattenverhalen waarover jullie binnenkort meer gaan lezen. Naast de verhaaltjes bevatte het ene exemplaar ook een aantal treffende tekeningen. En in het kader van slapen (of juist niet) deelde ik deze foto met jullie op social media. Want als te veel slapen niet bestaat, kan ik je wel verklappen dat het tegenovergestelde wel degelijk aanwezig is. #Nachtouders #Newborn #Momlife.

Week 37 & 38

Mooi weer of niet: ik lag voornamelijk op bed bij te tanken en te lezen. Bovendien lag ik voor het grootste deel ook met een slapende baby bovenop me, wat het vrije bewegen nogal in de weg stond. #TeamPlakbaby. Gelukkig is dat aan het eind van de tweede week afgenomen en slaapt G. ook uurtjes achtereen in de bak van de kinderwagen. Scheelt toch weer wat kramp in mijn rug en nek, kan ik je vertellen.

Week 37 & 38

Met drie katten, twee kinderen en één kinderwagen kom je in principe armen, ogen en oren tekort. En nu de bovenverdieping voorlopig verboden terrein is voor mijn harige vrienden, blijken andere slaapplekjes ineens erg interessant te zijn. De kinderwagen bijvoorbeeld. Al vind ik dat zelf niet zo’n heel strak plan.

Vorige week vrijdag maakten we onze eerste wandeling in het najaarszonnetje. De kleine man sliep lang en vredig door en uiteindelijk stapte ik om zes uur ’s avonds pas weer in huis rond. Dat fitte had ik wel gemist de laatste tijd. Onderweg genoot ik extra van het laatste mooie zonnetje en de natuur om me heen.

Week 37 & 38

Ondertussen kreeg ik natuurlijk ook veel foto’s toegestuurd van I. die door opa en oma geëntertaind werd.

Week 37 & 38

Pianovingers!

Week 37 & 38

De foto links heb ik na het maken meteen tot nieuwe profielfoto gebombardeerd, want ik vind ‘m namelijk zo lief! Tijdens de kraamweek kwam I. steeds even op bezoek om te eten, te spelen en cadeautjes te brengen en daar maakte mijn moeder deze foto van. Zijn nieuwe broertje kan hem nog weinig schelen, al worden speen en flesje wel elke keer met liefde op baby G. neergelegd en mag de baby wel bij ons in het grote bed komen slapen. ;)

Laatste foto van de tuinoogst dit jaar. Ik kan zelf even geen druiven meer zien, maar volgend jaar hoop ik ze weer volop te kunnen oogsten.

Je gelooft het of niet, maar na twee dagen foto’s selecteren, knippen en plakken en heel diep nadenken over wat ik nou precies op wilde schrijven, is dit blog eindelijk af. Ik heb het wel gemist hoor, dat schrijven. Maar mijn gedachten.. die werken nog niet helemaal mee.

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

6 reacties

  • Reply Annouska 2 oktober 2017 at 12:26

    Want een druk leven heb je ineens in een paar maanden gekregen zeg. Dat is natuurlijk flink schakelen. Ik hoop dat alles snel weer een beetje zijn plekje vind want een ritme zal nog wel lastig zijn. Gelukkig heb je nog wel de tijd om hier en daar te lezen hihi.

    • Reply Olga 12 oktober 2017 at 07:41

      M’n oudste kindje kan en mag gelukkig nog vaak bij mijn ouders logeren zodat ik m’n handen een beetje vrij heb en kan wennen. Maar echt vrije handen heb ik niet, omdat de jongste reflux blijkt te hebben en ik hem heel vaak aan het optillen ben. Maar uiteindelijk komt dat ook wel goed. Het is even zoeken, meer niet. Jij nog gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoontje!

  • Reply Saskia 1 oktober 2017 at 08:00

    Hier ook nogmaals van harte gefeliciteerd met baby 2.0 :-)
    Geniet ervan!

    • Reply Olga 12 oktober 2017 at 07:41

      Dankjewel!

  • Reply Anna Maria 29 september 2017 at 18:43

    Wat een weken zeg, wat een verandering en drukte zo met 1 baby, 3 katten en je oudste zoontje. Ik vind het echt knap!

    • Reply Olga 12 oktober 2017 at 07:42

      Een soort bootcamp is dat ;)

    Laat een reactie achter