9 november 2017

Oud & Nieuw: Kinder-tv in een nieuw jasje

Geplaatst in: boek, film en muziek, voor je kind

Kinder-tv in een nieuw jasje

Wie net als ik zo rond 1990 geboren is, moet ongeveer naar dezelfde kinder-tv gekeken hebben als ik toen heb gedaan. Ik noem een Pieter Post, Niels Holgersson, Barbapappa, Boes, Dommel, Noddy en vul het lijstje zelf maar aan. Aan veel series koester ik goede herinneringen en wat mij betreft horen ze ook echt bij mijn jeugd. Dat veel van deze simpele programma’s (want dat waren ze soms wel echt) steeds vaker in een nieuw jasje worden gestoken, vind ik dus eigenlijk best jammer. 

Afbeelding via BrAt82 // Shutterstock.

Nu I. de leeftijd heeft bereikt dat ‘ie zelf zijn tv-voorkeuren door kan (mag!) geven, kijken we hier in fases heel wat af. De ene keer staat er wekenlang niets anders dan Het Zandkasteel aan, een volgende keer is dat iets als Winnie the Pooh, Alfred J. Kwak of Bassie en Adriaan. En hoewel er tegenwoordig genoeg leuks wordt aangeboden, kan ik het vaak niet laten om ook even naar mijn eigen favorieten te grijpen. En dus hebben we samen ook al naar heel veel kinder-tv uit mijn eigen jeugd gekeken.

Zoals ik net al schreef, vind ik het jammer dat veel van die leuke filmpjes in een modern jasje worden gestoken. Tekenfilms worden computeranimaties en stop motion lijkt helemaal te verdwijnen. Alles moet drukker, feller en vooral helemaal van deze tijd en dus worden mobieltjes, iPads en skateboards aan de serie(s) toegevoegd. Persoonlijk vind ik dat allemaal niet zo nodig, maar daar zullen de grote bazen wel een goede reden voor bedacht hebben. Om de verschillen kenbaar te maken, heb ik daarom een aantal filmpjes van toen en nu onder elkaar gezet. Kunnen jullie daar zelf een oordeel over geven. Kijken jullie mee?

Noddy

Als klein meisje vond ik Noddy echt ontzettend lief en aandoenlijk. Ik keek dan ook graag naar deze korte (stop motion) filmpjes en deed dat later nog steeds wel eens als ik iets voorbij zag komen. Een stukje nostalgie zullen we maar zeggen. Tegenwoordig woont Noddy in een modern huis met technische snufjes en rijdt zijn auto harder dan 15 km/u. Hoewel de poppetjes nog steeds lijken op die van vroeger, vind ik het origineel veel leuker dan nu.

Winnie the Pooh

Ook Winnie the Pooh was jarenlang mijn favoriete cartoon (voor zover je van een cartoon mag spreken). Ik sliep met knuffels en moet nog steeds een heel oude videoband met daarop een oude tekenfilm bewaard hebben. Dat die films in het begin niet zo fel van kleur waren en de handelingen niet met harde muziek en geluidseffecten ondersteund werden, vond ik juist wel zijn charme hebben. En het had ook wel iets dat de films of afleveringen door een onbekende verteller verteld werden en je tussen scènes in van bladzijde wisselde.

Tegenwoordig zijn Pooh en zijn vriendjes computeranimaties en is Janneman Robinson van het toneel verdwenen. In plaats daarvan rijden Pooh en Tessa (?) op scooters rond en maken zij deel uit van een soort speurneuzenbende. Overigens best leuk als je hier de tijd voor neemt, maar waarom ze Janneman voor een meisje hebben ingeruild, snap ik niet. Volgens het o, zo betrouwbare Wikipedia schijnt ze het jongere zusje van Janneman te zijn, maar eigenlijk vind ik dat gewoon stom. Voor mij persoonlijk heeft dat namelijk geen enkele meerwaarde, omdat namelijk (bijna) iedereen weet dat Pooh en zijn vriendjes de speelgoeddieren van een kleine jongen zijn.

Gevalletje ‘we geven er een moderne twist aan’, maar niet helemaal gelukt.

Niels Holgersson

Toevallig waren I. en ik aan het begin van dit jaar begonnen met het terugkijken van Niels Holgersson, De avonturen van Tom Sawyer en David de Kabouter. Allemaal grote favorieten van mij, lang lang geleden en bij het opnieuw bekijken, begreep ik nog steeds waarom ik dat toen vond. Ik kijk ze dan ook probleemloos uit hoor, al die verschillende afleveringen.

Wat ik – surprise surprise – dus wederom weer heel erg jammer vind, is dat Niels tegenwoordig geen klein getekend jongetje meer is, maar een schreeuwlelijk in een driekwart spijkerbroek met gympen. Oh, en wederom een computeranimatie, want daar kunnen we niet meer onderuit.

Wat was er mis met de boerenzoon van toen? Tot een jaar geleden was dat namelijk gewoon de uitvoering waar iedereen naar keek.

Het enige positieve vind ik dan nog dat ze enkele stemacteurs van lang geleden weer op hun oude rol hebben gezet, maar verder vind ik dit allemaal veel te druk en modern. Ook I. die echt wel regelmatig naar filmpjes op Z@pp of YouTube kijkt, vind deze afleveringen drie keer niks. En dat terwijl hij deze week al drie afleveringen van ‘mijn’ Niels bekeken heeft. De versie waarin ‘Maarten de Gans’ nog gewoon Maarten heet en geen Martin. #Fail.

Ligt het dus alleen aan mij of zijn er hier meer lezers/volgers lichtelijk teleurgesteld. Als klap op de vuurpijl las ik trouwens op social media dat ze ook het stokoude ‘Fabeltjeskrant’ gaan herbewerken. Ik ben benieuwd naar.. Meneer de Uil met een iPad?

Liefs Olga

Vorige post Volgende post

2 reacties

  • Reply Saskia 11 november 2017 at 11:56

    Ja allemaal gekeken<3 Ik hou echt van de oude dingen uit de jaren '90. Zowel muziek, films als tv series. Was echt genieten. Nostalgie dit artikel, leukleuk!

    • Reply Olga 12 november 2017 at 23:01

      Ik zit nu ook elke dag met I. achter YouTube geplakt om naar een paar oude afleveringen van Niels Holgersson te kijken en hij vindt het superleuk. Zingt ook al stukjes met de themasong mee. En dat zie ik hem niet met dat nieuwe gedoe doen. Veel te druk allemaal, en stom. :’)

    Laat een reactie achter