2 november 2019

Wat te doen als de kat kwijt is..

Geplaatst in: persoonlijk

De kat kwijt

Een paar blogs geleden schreef ik over onze vermiste kat. Sinds 23 mei van dit jaar (2019 dus) ontbreekt ieder spoor van één van onze katten en zijn we naar haar op zoek. Met name op Instagram heb ik veel over het zoeken gedeeld en nog steeds krijg ik daar vragen over. Daarom heb ik vandaag een update voor jullie uitgewerkt waarin ik meer vertel over de zoektocht en wat je zelf kunt doen als je een huisdier mist.

De kat kwijt

Kat vermist

Na 23 mei 2019 ontbreekt ieder spoor van Saartje. Op de dag van haar vermissing lag ze nog met de rest van de poezen in het zonnetje. Het was namelijk een mooie en warme dag. ’s Avonds heb ik het dakraam nog voor haar opengezet, maar na anderhalve dag stilte vond ik het wel gek. Ze was er zeker niet elk moment van de dag, maar kwam wel altijd voor het slapengaan voor het raam zitten om naar binnen te kunnen. En als ik al op bed lag, kwam ze via het dakraam naar binnen toe. Lang wegblijven terwijl ik zelf thuis was, is niet iets wat ze normaal gesproken deed.

Ik heb geroepen, gefloten en gezocht. ’s Avonds liep ik met de poezen erbij in de buurt rond. En ’s nachts lag ik verdrietig in bed, zeker toen het in de dagen die volgden een paar keer noodweer was. Het idee dat Saartje misschien aangereden en kletsnat in de bosjes lag vond ik zo verschrikkelijk..

Op social media heb ik veel over het zoeken gesproken (Instastories) en heb ik ook jullie veel laten delen. Nog steeds krijg ik van iemand trouw screenshots toegestuurd van katten die gevonden worden en een beetje op Saartje lijken. Daarom geef ik de moed nog niet op.

Kat vermist

Wat heb ik allemaal gedaan en wat leverde het op?

  • De kat aanmelden op Amivedi. Dit is een soort database waarop alle vermiste en gevonden (huis)dieren geregistreerd worden. Ik bekijk de website regelmatig en heb de afgelopen maanden al een paar keer gemaild over een overleden kat (zonder foto). Tot nu toe zonder resultaat.
  • Flyeren en posters maken. Op de website van Amivedi kun je ook zelf posters van je vermiste huisdier maken. Je vult dan zelf de informatie voor de poster in, klikt op oké en krijgt een poster met QR-code die je overal uit kunt delen. Ik ben zelf heel de straat afgegaan en heb ook verschillende posters op containers en borden geplakt. Het nadeel van posters buiten is dat ze snel door kinderen of chagrijnige mensen verwijderd worden. Ik raad je aan om ook posters in supermarkten op te hangen. Daar geldt vaak de regel dat een bericht maximaal twee weken op een speciaal prikbord mag blijven hangen.
  • Delen op social media. Ik deelde direct veel op social media en vroeg steeds aan mensen met een groter netwerk of ze mijn berichtjes wilden delen. Met name op Twitter ging dit afgelopen zomer heel goed en werd mijn vastgemaakte tweet zo’n 95 keer gedeeld. Dit weekend heb ik opnieuw een tweet uit laten gaan, je weet maar nooit.. Vergeet ook de groepen op Facebook niet. Met name de groepen waarin mensen dingen ruilen of informatie over huisdieren uitwisselen zijn erg handig. En probeer het ook eens op de pagina’s van de lokale krantjes of het stadsnieuws. Deze berichten leverden mij veel reacties op die ik ook allemaal behandeld heb.
  • Wandelen als het donker is. Als je je huisdier nog niet zo lang kwijt bent, is het handig om er eens ’s avonds naar op zoek te gaan. Juist wanneer het stil is, hoor je eventueel miauwen beter dan overdag.
  • Spreek hondeneigenaren aan. Dit zijn de mensen die regelmatig buiten te vinden zijn en vaak ook weten wie er katten houdt of waar vaak katten zitten. Het levert je altijd wel namen of adresjes op waar je misschien meer mee kunt. Ik trof in ieder geval heel behulpzame mensen die me zelfs nog appten en me persoonlijk naar hun buren brachten die misschien nóg meer voor me konden doen.
  • Wandel buiten het gebied. Het territorium van een kat is vaak groter dan je denkt. Roep/zoek niet alleen in de straten waar je je huisdier wel eens ziet lopen, maar ook net erbuiten. Dit heb ik afgelopen zomer veel gedaan toen ik nóg een kat miste. Ik was in totaal acht dagen de kat kwijt. Want hij stond pas weer voor de deur toen ik die enorme wandeling gemaakt had. Misschien eindelijk een geurspoor op kunnen pikken?
  • Een geurspoor creëren. Ben je een binnenkat kwijt, dan wordt nog wel eens de tip gegeven om de kattenbak buiten te plaatsen. Zo kan de kat de herkenbare geur ervan oppikken en de weg naar huis weer vinden. Dit heb ik niet gedaan, omdat Saartje altijd alles buiten deed.
  • Flyer opnieuw na een aantal weken of maanden. Op die manier voorkom je dat mensen het bericht helemaal vergeten en dat wil je niet. Ik ben op social media met een tweede ronde begonnen en wil ook opnieuw gaan flyeren. Dit keer niet in mijn eigen straat, maar in de straten eromheen. Misschien weet deze nieuwe groep mensen wel meer.

Hoe vertel je het de kinderen

Een kat kwijtraken is voor jezelf als volwassene al heel vervelend, maar nog moeilijker is het als er kinderen in het spel zijn. Zoals jullie weten heb ik twee zoontjes en met name de oudste van het stel kan zich Saartje herinneren. Het is dan ook deze zoon die nog steeds naar de kat informeert en wil weten hoe we haar nog terug kunnen vinden.

Vanaf het moment dat Saartje weg is, zijn we met z’n drieën gaan zoeken. Ik heb uitgelegd dat ze misschien in een schuur of garage is geklommen of misschien in een auto is gestapt en per ongeluk is meegereden. Allerlei redenen om niet meer terug naar huis te kunnen. Ook heb ik I. verteld dat niet alle dieren weer teruggevonden worden en dat ze soms niet meer leven als dit wel gebeurt. Maar op dat laatste leg ik niet zo de nadruk, omdat ik dat zelf nog niet wil geloven (en nog niet zo voel).

Het is natuurlijk best lastig om iets verdrietigs aan een klein kind te melden. Een huisdier hoort er namelijk echt bij en wil je niet missen. Ik heb als moeder wel vaak mijn woordje klaar, maar ook niet altijd. Als G. ’s avonds voor de deur staat en Saartje roept, vind ik dat best zielig. En als I. vraagt of de politie (die redelijk vaak door de wijk rijdt) ook naar poezenboeven zoekt, weet ik niet altijd of ik dan ja of nee moet antwoorden. Ik maak er natuurlijk een mooi verhaal van, maar het moet ook niet te spannend worden. Hij is nog maar klein.

De kat kwijt, het profiel van Saartje

Net als in het vorige blog een korte omschrijving van Saartje.

Saartje is een gesteriliseerde en gechipte poes van nu drie jaar oud (geboren op 3 juni 2016). Ze is zwart-rood van kleur (gemêleerd) zonder wit. Saartje heeft dus géén witte buik, voetjes of kin/befje. Het is geen grote of dikke poes, maar eerder klein en slank, soms op het magere af. Ze miauwt wel, maar is geen ‘prater’ (een poes die tegen je komt kletsen). We wonen op dit moment in Assen in de buurt van het station. Alle hulp is welkom! Wie brengt Saartje terug? Alvast bedankt!

Heb jij nog een goede tip of een succesverhaal? Laat dan een reactie achter.

Vorige post Volgende post

1 reactie

  • Reply Soek 24 november 2019 at 19:52

    Pfff heftig hoor, wij hebben ook katten. Van de zomer was er eentje kwijt en dan vind ik een hele middag al zenuwslopend..

  • Laat een reactie achter

    Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.